(¯`•._.• •._.•´¯) ⓜ•• ⓐ•• ⓝ(¯`•._.• •._.•´¯)

วันนี้บ่ายแก่ ของวันธรรมดาๆ วันนึง เวลาก่อผ่านมาสองเดือนแล้ว จากปีใหม่ เราเริ่มงานตอนปีพอดี ในที่สุดหลังเรียนจบก็ได้ใช้ความรู้ที่ได้เรียนมาประกอบวิชาชีพ ที่ตนเองได้เลือกเรียนเมื่อสี่ปีที่แล้ว การทำงานไม่เหมือนกับที่เราคิดไว้เลย มันยากกว่า กดดันกว่า รับผิดชอบมากกว่า ที่เราคิดไว้หลายเท่า ตอนนี้รู้สึกยังทำงานได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ทำงานยังคงช้าอยู่ แต่เราก็จะพยายามทำให้ดีที่สุด งานตอนนี้ก็รู้สึกชอบนะ อาจเป็นเพราะเรายังไม่เคยทำงานจริงมาก่อนก็ได้ ตอนนี้คิดแค่ว่าอยากหาประสบการณ์ในการทำงานให้มากๆอ่ะ เมื่อหาประสบกาณ์พอแระ ก็จะเริ่มไปเรียนต่อตอนนีก็คิดได้แล้วว่าอยากเรียนอะไร เหมือนเพิ่งรู้ตัวเองว่าชอบอะไร ไว้ได้เรียนจริงๆก่อนแล้วจะบอกอีกทีว่าคืออะไรนะ อ่ออีกเรื่องนึงตอนนี้เราเลิกขอเงินพ่อแม่แล้วนะ ฮาๆ จะพยายามอยู่ด้วยตัวเองให้ได้ อยากทำแบบนี้มานานแระ แต่เมื่อก่อนไม่มีความสามารถ เงินเดือนๆแรกเราให้พ่อกะแม่ด้วยนะ เราดีใจมากที่เราทำแบบนี้ได้ซะที เราอยากเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น ขยันขึ้น รับผิดชอบมากขึ้น หวังว่าเราจะทำได้ เมื่อเวลาผ่านไปเรามองย้อนกลับมาดูตัวเองจะได้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวเรา ว่าเราทำได้ ฮาๆ หวังว่าจะทำได้ แต่ก็ต้องทำได้อยู่ดี ฮาๆ ช่วงนี้ใกล้ปิดโปรเจ็คท์ของบริษัทแระ เราต้องรีบเร่งสุดๆทำงานให้เสร็จ ส่งงานของเราพุ้งนี้แระ สู้ตายๆ

 

ช่วงนี้อากาศร้อนไงม่ะรู้ เหมือนโลกมันร้อนขึ้นจิงๆแหละ เฮ้ออ พอร้อนแระก็ไม่อยากทำอะไรเลย เบื่อๆ เซงๆ วันนี้จะไปซื้อฮาดิสใหม่แระ ดีจายๆ จะเก็บหนังไว้ดูเยอะๆเลยแก้เซง แล้วก็สุดสัปดาห์นี้มีข่าวดี เพื่อนเราจะแต่งงานแระ ดีจายกะมันด้วย แต่เซงอย่างอ่ะมันไม่เชิญเอง แต่ฝากคนอื่นมาเชิญเลยเซงๆ แต่ช่างเหอ สงสัยเราจะทิฐิมากเกินไป แล้วก่อจะได้เจอเพื่อนที่จบไปแล้วด้วย ดีจายๆ คิดถึงพวกมึงมากมายเลย อนาคตไม่แน่นอนไม่รู้จะได้เจอกันอีกมั้ย แต่ตอนนี้จะได้เจอแล้ว อิอิ

 

เมื่อวันก่อนลิเวอพูลชนะ 2-0 ดีจาย ลิเวอร์สู้ๆ อยากเชียร์บอลเงียบ ไม่ให้ใครมาดูถูกทีมที่เราชอบเลย เฮ้อ แต่คนอื่นก็ชอบพูดถึงทีมที่เราชอบอย่างงูนอย่างงี้ เราก็เซงๆ เฉยๆไป แต่รำคาญหว่า อยากบอกว่าอย่าพูดมากได้ม่ะ แต่ต้องรักษามิตรภาพไว้ เฮ้ออออ

 

อยากเรียนภาษาจัง แต่ยังหาที่เรียนไม่ได้เลยยยย ที่บริษัทก็จะให้เรียนต่อ แต่เรายังไม่อยากเรียนอ่ะ อยากเรียนภาษาก่อน เบื่อเรียน อยากทำงาน รู้สึกเสาร์อาทิตย์จะผ่านไปเร็วเหลือเกิน เหมือนศุกร์แล้วก็จันทร์

 

อยากดูหนังด้วย แต่ไอ้เรื่องที่เราจะดูดันไม่มีใครไปดูด้วย คงต้องรอซีดีอีกตามเคย ตอนนี้มีโครงการจะทำอะไรแก้เซงแระ แต่รอแรงบันดาลใจเล็กน้อย กับหาข้อมูลอีกเยอะหน่อย

ถ้าทำได้คงดี เอิ๊กๆ ว่าจะเขียนเว็บของตัวเองขึ้นมา ว่าจะทำนานแระ แต่ไม่ได้ทำซะที แล้วก็เว็บห้องที่เรียนตอนมัธยมอีก ว่าจะทำ แต่รู้สึกจะไม่มีคนใช้ เลยขี้เกียจเขียน อ่อลืมบอกไปว่าเราทำงานอะไร ตอนนี้เราเป็น programmer แล้วนะ อาชีพที่อยากทำ ฮาๆ

 

ปล.

- ต่อไปสเปชของเราจะเป็นแนวนี้นะ แนว diaryอ่ะ คงน่าเบื่อแน่ๆ แต่เราไม่รู้จะเขียนไร เลยเขียนว่าเรามีชีวิตเป้นไงบ้างดีกว่า อิอิ

- คิดถึงพ่อกะแม่เสมอ อยากกลับบ้านแล้ว

 

                   - จังหวัดตาก จะลอยกระทงขนาดเล็กทยอยเรียงรายไปเป็นสาย เรียกว่า "กระทงสาย"

                   - จังหวัดสุโขทัย ขบวนแห่โคมชักโคมแขวน การเล่นพลุตะไล ไฟพะเนียง

          ภาคอีสานจะตบแต่งเรือแล้วประดับไฟ เป็นรูปต่างๆ เรียกว่า "ไหลเรือไฟ"

          กรุงเทพฯ จะมี งานภูเขาทอง เป็นรูปแบบงานวัด เฉลิมฉลองราว7-10วัน ก่อนงานลอยกระทง และจบลงในช่วงหลังวันลอยกระทง

          ภาคใต้ อย่างที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลาก็มีการจัดงานอย่างยิ่งใหญ่ นอกจากนั้น ในจังหวัดอื่นๆ ก็จะจัดงานวันลอยกระทงด้วยเช่นกัน

          นอกจากนี้ในแต่ละท้องถิ่นยังอาจมีประเพณีลอยกระทงที่แตกต่างกันไป และสืบทอดต่อกันเรื่อยมา

          ประวัติวันลอยกระทง

         เดิมเชื่อกันว่าประเพณีลอยกระทงเริ่มมีมาแต่สมัยสุโขทัย ในรัชสมัยพ่อขุนรามคำแหง โดยมีนางนพมาศ เป็นผู้ประดิษฐ์กระทงขึ้นครั้งแรก โดยแต่เดิมเรียกว่าพิธีจองเปรียง ที่ลอยเทียนประทีป และนางนพมาศได้นำดอกโคทม ซึ่งเป็นดอกบัวที่บานเฉพาะวันเพ็ญเดือนสิบสองมาใช้ใส่เทียนประทีป แต่ปัจจุบันมีหลักฐานว่าไม่น่าจะเก่ากว่าสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยอ้างอิงหลักฐานจากภาพจิตรกรรมการสร้างกระทงแบบต่างๆ ในสมัยรัชกาลที่ 3

         ปัจจุบันวันลอยกระทงเป็นเทศกาลที่สำคัญของไทย ที่มีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างประเทศมาเที่ยวปีละมากๆ ทั้งนี้ในช่วงเวลาดังกล่าวมักจะเป็นช่วงต้นฤดูหนาว และมีอากาศดี

         ในวันลอยกระทง ยังนิยมจัดประกวดนางงาม เรียกว่า "นางนพมาศ"

         จบเรื่องของประวัติวันลอยกระทงไว้เพียงเท่านี้

         เนืองจากวันนี้เป็นวันลอยกระทง ก็จึงต้องไปลอยกระทงจริงมั้ย  ก็เลยไปลอยกระทง ตอนแรกก็กะจะไปลอยจุฬา แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไปลอยที่จุฬา เกิดทางเลือกขึ้นใหม่ว่าจะไปสะถานตากสิน หรือไปลอยที่สวนสัตว์ดุสิตดี ก็คิดๆๆ คิดไปคิดมา สวนสัตว์ดุสิตเคยไปแระ แต่สะพานตากสินยังไม่เคยไป แล้วที่สะพานตากสินก็มีแม่น้ำเจ้าพระยาด้วย แล้วก็มีเรือเยอะด้วย กลับบ้านง่ายกว่าสวนสัตว์ด้วย ก็เลยไปลอยที่สะพานตากสิน ไปถึงด้วยความงง ไปทางไหนต่อดีเพราะไม่เคยมา คนเยอะมากอ่ะ วุ่นวายกันไปหมด หึหึ สงสัยกันใช่ป่ะว่าไปกะใคร ไม่ได้ไปกะใครอ่ะ ไปคนเดียว แล้วแปลกอีกใช่ป่ะว่าทะมายไปคนเดียว ไม่เห็นแปลกเลย ก็อยากลอยกระทงอ่ะ อื้มมม แล้วสงสัยกันอีกมั้ยว่าทะมายต้องลอยด้วย ก็ไม่มีเหตุผลอะไรมากหรอก อาจจะดูไร้สาระด้วยซ้ำ ก็แค่อยากไปดูผู้คนที่เขามาลอยกระทงกัน อยากออกไปเที่ยวดูบรรยากาศช่วงเทศกาล เวลาเห็นคนมีความสุขแล้วเราก็รู้สึกดีไปด้วย ก็สนุกดีนะ เดินข้ามสะพานตากสิน แล้วเราก็ไปลอยที่ฝั่งธนอ่ะ บรรยากาศดีมากมาย ลมเย็นดี คนมารอถ่ายรูปกันบนสะพานเยอะมาก เขาว่าๆมีพลุจุด แต่เราก็ไม่ได้รอดูถึงตอนจุดพลุหรอก เพราะมันคงดึกอ่ะ ลอยเสร็จก็เดินดูอะไรนิๆหน่อยก็กลับบ้านแระ เหนื่อยมากเลย ฮาๆ ไม่รู้ว่าปีหน้าจะได้ไปอีกมั้ย อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอนนะครับ ถ้าอยากทำอะไรก็จงทำซะนะจ๊ะ

        ปล.

        - ขอบคุณข้อมูลวันลอยกระทงจาก http://th.wikipedia.org

        - สุขสันต์วันลอยกระทงคับ มีความสุขกันมากๆนะ         

        - อยากให้เธอไปด้วยกันจัง

ไม่ได้อัพซะนานมาก คงเป็นปีแล้วแหละ ความจิงก็ไม่อยากอัพหรอก แต่ก็อยากอัพ ไม่รู้เหมือนกันสับสนตัวเอง แต่ถ้าหากไม่อัพ สเปชก็จะไม่เกิดการใช้งาน หรือใช้การไม่ได้ ซึ่งเรียกว่าขยะ ก็จะทำให้โลคเราร้อนขึ้น(เกี่ยวกันมั้ยหน่อ) ดั่งนั้นสิ่งที่ใช้การได้ก็จะไม่เรียกว่าขยะ (มั่วเข้าไป เซงตัวเอง) ช่วงนี้เนื่องจากสอบโปรเจ็คเสร็จแล้วจึงเป็นช่วงที่ว่างจัด เลยได้ทำในสิ่งที่อยากทำหลายอย่าง ทำแล้วก็รู้สึกมีความสุขดี แต่ก็ยังมีสิ่งที่คิดไว้ยังไม่ได้ทำเหมือนกัน กว่าจะผ่านโปรเจ็คมาได้ยากจัง เฮ้อออ คิดแล้วเหนื่อย แต่ผ่านมาแล้ว ต่อไปก็จะเข้าสู่ชีวิตจิงๆซะที โลกแห่งความเป็นจริงที่โหดร้าย สภาพแวดล้อม สภาพคน สภาพงาน สภาพสังคม คิดแล้วเหนื่อยใจ แต่จะมาเหนื่อยใจได้ยังไง ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไปอีก ตอนนี้ก็ได้งานแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำได้ดีรึเปล่า แต่ก็จะพยายามทำให้ดีที่สุด เบื่อตัวเองตอนนี้จิงๆ แต่มีอาจารย์บอกว่าอย่าเบื่อให้ลงมือทำ ถ้าไม่ทำก็จะไม่เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้น อะนะก็เลยต้องไม่เบื่อ เฮ้อออ แต่งานคงจะเริ่มปีหน้า ตอนนี้มีโครงการจะบวชให้พ่อและแม่ รู้สึกว่าเราทำอะไรที่ให้พ่อแม่ไม่สบายใจเยอะแยะมากเลยตั้งแต่เราเกิดมา ขนาดเรียนมหาลัยเรายังเรียนปีห้าเลย ไม่เคยจะทำอะไรดีๆเลย แต่วันที่เราเห็นพ่อมารับเราแล้ว เราดูออกว่าพ่อดีใจมากที่เราเรียนจบ ปกติพ่อจะเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดและชอบดุเราเป็นประจำ แม่เป็นคนที่เข้าใจเราที่สุด และคำปรึกษาเราทุกเรื่อง แต่แม่ก็จะชอบแอบหวงเราเสมอๆ แต่บางทีก็เกินไป แต่เราคงตัดสินว่าอะไรเกินไปไม่เกินไปไม่ได้หรอก ไว้เมื่อเรามีลูกเราคงเข้าใจ (ถ้ามีอะนะ) เก็บของย้ายหอเหนื่อยชะมัดเลย ของเราเยอะมากกก และอีกเหตุผลนึงที่จะบวชก็คืออยากหาความสงบบ้าง เราคิดว่าการที่เราไปใช้ชีวิตในวัดอาจจะทำให้เราได้คิดอะไรบ้างอย่าง ได้เข้าใจอะไรบ้างอย่าง หรืออย่างน้อยก็ทำให้จิตเราสงบลงบ้าง มีคนเคยบอกว่าทุกข์สุขอยู่ที่ตัวเรา เราก็คิดว่าจริงนะ ทุกสิ่งอาจเกิดขึ้นมาจากหลายสาเหตุ แต่ปลายทางคือตัวเราที่เป็นตัวตัดสินว่าจะมีความรู้สึกอย่างไร แต่ส่วนมากเราตัดสินไม่ได้หรอก เราพยายามจะตัดสินมัน แต่สุดท้ายเราก็ทำอะไรไม่ได้ ปล่อยเลยตามเลยไป เราเห็นแก่ตัวจิงๆ (เขียนมายังไม่เห็นข้อดีเลย) หวังว่าเราสึกออกมาจะมีอะไรเปลี่ยนบ้างนะ ตอนนี้ที่อยากทำคือบวช ทำงาน หาประสบการณ์ เรียนต่อ อยากเรียนสูงๆ ให้คนที่ดูถุกเราให้มันรู้ซะบ้างว่าเราทำได้ ไม่ได้ให้มาดูถูก เราว่าเราเป็นหยิ่ง ทนง ไม่ค่อยยอมรับความคิดเห็นคนอื่น ถ้าไม่ใช่คนที่เรายอมรับ เห็นแก่ตัว ขี้เบื่อ ขี้เกียจ คิดอะไรไม่รอบคอบ แต่อย่างน้อยเราก็เป็นคนดีนะ (ขอชมตัวเองหน่อยเถอะ) สองสามวันก่อนมีเรื่องซวยเกิดขึ้น จะเรียกว่าซวยดีรึเปล่า อาจจะเรียกซุ่มซามก็ได้ เดินไปชนประตูห้างซะงั้น อายคนหวะ มีคนแอบหัวเราะอีก ไม่รู้เปงไรเบลอๆ แล้วยังเรื่องกินข้าวไม่ค่อยลงอีก ไม่รู้เองไรกินข้าวได้น้อยลง ฮาๆ สมองช่วงนี้ก็คิดไรไม่ทันช้าๆไปหมด แต่ก็มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นมากมายเหมือนกันนะ แม้มันจะเป็นเพียงการโกหกตัวเอง แต่มันก็ดี จิงมั้ย อิอิ

ปล

- ใกล้ลอยกระทงแล้วขอให้ทุกคนมีความสุขกันมากๆนะครับ

- สุดท้ายจะลาบวชแระ เจอกันใหม่ปีหน้าครับ

- คิดถึง.. เสมอ

Snow Flakes - Park Hyo Shin (I'm Sorry , I Love You OST.)

uh neu sae gil uh jin geu rim jah rul dda rah suh
ddang guh mi jin uh doom sok eul geu dae wah gut go it neh yo

son eul ma joo ja go geu uhn jeh gga ji rah do
ham kke it neun got man eu roh nun mool ee nah neun gul yo

baram ee cha ga wuh ji neun man keum gyuh wool eun ga kka wuh oh neh yo
jo geum ssik ee guh ri geu wuh ro geu dae rul bo nae yah haet dun
kye jul ee oh neh yo

ji geum ol hae eui chut nun ggot jeul ba rah bo myuh
ham kke it neun ee soon gan eh nae mo deun gul dang shin kke joo go ship uh
ee run ga seum eh geu dael ahn ah yo

yak ha gi man han nae gah ah ni eh yo ee ruh ke geu dael sarang ha neun deh
geu juh nae mam ee ee rul bbun in guh jyo

geu dae gyut ee rah myun ddo uh ddun il ee rah do
hal soo it seul gut man kat ah geu run gi boon ee deu neh yo

oh neul ee ji na go ddo uhn jeh gga ji rah do
woo ri sarang yong won ha gil gi do ha go it ssuh yo

baram ee nah eui chang eul heun deul go uh doo woon bam ma juh kkae woo myun
geu dae ah peun gi uk ma juh do nae gah da ji wuh jool keh yo
hwan han geu mi so roh

ggeut op shee nae ri neun sae ha yan nun ggot deul ro
woo ri gut dun ee guh ri gah uh neu sae byun han gut do mo reu neun che
hwan han bit eu roh mool deul uh ga yo

noo gun ga wi hae nan sal ah gat nah yo
moo ut ee deul dah hae joo go ship eun
ee run ke sarang in jool bae wuh ssuh yo

hok shi geu dae it neun got uh din ji al aht dah myun
gyuh wool bam byul ee dwae geu dae rul pi chwuh teul ten deh

woot dun nal do nun mool eh jut ut dun seul peun bam eh do
uhn jeh na geu uhn jeh na gyut it eul kke yo

ji geum ol hae eui chut nun ggot eul ba rah bo myuh
ham kke it neun ee soon gan eul nae mo deun gul dang shin kke joo go ship uh
ee run ga seum eh geu dael ahn ah yo

wool ji mal ah yo na rul ba rah bwa yo
geu juh geu dae eui gyut eh suh ham kke ee go ship eun mam bbun ee rah go
dah shin geu dael noh ji ahn eul ke yo

ggeut op ee nae ri myuh woo ril kam ssa on
guh ri ga deuk han nun ggot sok eh suh
geu dae wah nae ga seum eh jo geum ssik hak seun choo uk eul geu ri neh yo
yong won hee nae gyut eh geu dae it ssuh yo

หวัดดีคับ วันนี้เอาเพลงมาฝากอ่ะ เป็นเพลงจากซีรี่เกาหลีเรื่องหนึ่งที่ สนุก และเศร้ามากเลย

ถึงกับต้องโดดเรียนไม่ไปเรียน เพื่อจะดูอ่ะ ความจริงก็ดูมานานแระ ตั้งแต่ปีที่แล้วแต่เพิ่งมาเขียน อิอิ

เรื่องของซีรี่เรื่องนี้เป็นเรื่องของผู้ชายคนนึงที่ในชีวิตไม่มีอะไรเลย โดนแม่ทิ้งตั้งแต่เด็ก ต้องไปอยู่บ้านกับคนอื่นที่ต่างประเทศ

วันนึงผู้ชายคนนี้ก็ต้องกลับมาบ้านที่เกาหลีเพื่อตามหาแม่ เพื่ออยากจะรู้ว่าแม่เป็นใคร และต้องการที่จะแก้แค้นแม่ที่ทิ้งเค้าไป

แต่แล้วเค้าก็ต้องเปลี่ยนความคิดเมื่อเจอกลับผู้หญิงคนนึง ทำให้เค้าไม่อยากจะแก้แค้นต่อไป แล้วเมื่อเค้าได้อยู่กับเธอคนนี้

เธอคนนี้เหมือนแสงสว่างของชายหนุ่ม  เมื่อเค้าได้รับความรัก ความห่วงใย จากที่เค้าไม่เคยจะได้รับมาก่อน

แต่ก็ต้องมีอุปสรรคมากมายผ่านเข้ามา สวรรค์ก็เล่นตลกกับความรักของคนเราได้เสมอ เมื่อทั้งคู่ไม่อาจจะที่จะอยู่ด้วยกันได้

เนื่องจากผู้ชายคนนี้ต้องจากโลกนี้ไป  แต่ในตอนสุดท้ายหญิงสาวก็ตายตามชายหนุ่มไป เพราะชายหนุ่มไม่มีใคร ไม่อยากให้

ชายหนุ่มต้องอยู่คนเดียวอีกแล้ว..

ป.ล.

- พอดีฟังเพลงนี้อยากเขียนเรื่องนี้อ่ะ

- เนื้อเรื่องอาจจะไม่ถูกนะ เพราะจำไม่ค่อยได้แล้ว

- รักษาสุขภาพกันด้วยนะเพื่อนๆ

- เพลงนี้ร้องโดยคุณ ปาร์ค เฮียว ชิน นะคับ ร้องได้เพราะบาดใจมาก

- คิดถึง......อีกแล้ว...

เหงายามดึก

วันนี้วันเพ็ญ รู้สึกจะเป็นวันอาสาฬหบูชา เป็นวันสำคัญทางพุทธศาสนา

ค่ำคืนเหงาๆ หลังจากเอสเปซโซ 1แก้ว ทำให้ตาค้าง

วันนี้ดูเงียบเหงา ถนนว่างเปล่า ผู้คนหลับไหล

กลางคืนดูน่ากลัว คนกลางวันห่างหาย คนกลางคืนปรากฏกาย 

ผมนั่งอยู่ในมุมเงียบๆมุมนึงของโลกใบนี้

ช่วงนี้รู้สึกว่าผมได้กลายเป็นคนกลางคืนไปแล้ว ฮาๆ

เพราะงานที่โถมเข้ามามากมาย กับหน้าที่ๆต้องรับผิดชอบ

หลายครั้งที่ท้อแท้ แต่ก็ยังอยากจะสู้ต่อไป

ถ้าเรายอมแพ้อะไรง่ายๆ  ก็คงไม่มีวันที่เราจะก้าวไปข้างหน้าได้

ปํญหาทุกอย่างอาจจะหาทางแก้ไม่ได้ แต่ต้องมีทางออกที่ดีสำหรับปัญหาต่างๆ

หลายคนสงสัยมั้ยว่าเราเกิดมาเพื่ออะไร เกิดมาต้องเจอกับความวุ่นวาย แข่งขัน ปํญหาต่างๆ

แล้วลองคิดกลับกันว่า ถ้าชีวิตเราไม่เจอปัญหานะ จะเป็นอย่างไร

คงจะจืดชืดน่าดูใช่มั้ย

สัปดาห์นี้มีคนถามผมเรื่องว่าความรักมีวันหมดอายุมั้ย

ผมก็คิดอยู่นาน มองสิ่งต่างๆรอบตัว มองตัวเอง

มองความรักของเหล่าเพื่อนๆ มองความรักของหนัง ซีรี่

ผมคิดว่าความรักไม่มีวันหมดอายุหรอก

ถ้าบอกว่าๆความรักมีวันหมดอายุคงจะดูแปลกๆ

ความรักนะ ไม่ใช่นมจะได้มีวันหมดอายุ

แรกรักอาจหวานชื่น นานวันเข้าดูจืดจาง

ผมคิดว่านานวันเข้าดูจืดจาง มันก็ไม่ได้หมายความว่าหมดรักนิ

ความรักไม่จำเป็นต้องแสดงออกด้วยการกระทำ

ถ้าเข้าใจมันจริงแล้วมันสามารถสัมผัสได้ด้วยความรู้สึก

ระหว่างคนสองคน จะมีบรรยากาศที่พิเศษ อยู่

เมื่อคุณเข้าใจมันจริง คุณจะได้กลิ่นของมันตลอดเวลา

การเลิกกับแฟนแสดงว่ารักหมดอายุมั้ย

ผมว่าไม่ใช่นะ

คนหลายคนเลิกกันอาจจะยังรักกันอยู่

แต่ที่เลิกเพราะว่าความไม่เข้าใจ

อาจจะเป็นเพราะการคาดหวังมากเกินไป

ความเห็นแก่ตัว การปรับตัว หรือความสับสนต่างๆนาๆ

เมื่อความรักจากเราไป เราก็จะเห็นคุณค่าของมัน

ถ้าเราจำความรู้สึกของตอนที่เราเริ่มรักใครสักคนได้ ความรักไม่มีวันหมดอายุครับ

แต่เราจะรักษามันไว้ในรูปแบบไหนเท่านั้น

บางครั้งผมเห็นคนแก่สองคนเดินจูงมือกัน

ผมยังอดอมยิ้มไม่ได้ ผมว่าน่ารักดีนะ

การที่จะอยู่ด้วยกันได้นานอย่างงั้น ผมคิดในใจเลยว่า

นี้แหละรักแท้ของจริง

ปล.

- เพื่อนที่ท้อแท้ก็สู้ๆกันน๊า

- คิดถึงพ่อ กะ แม่น๊า

- คิดถึง.... อีกแล้ว

 - เขียนเรื่อยเปื่อยอ่ะ อ่านแล้วงงๆรึเปล่า แหะๆ

     

       มีเรื่องจาเล่าให้ฟัง  เมื่อวานแมนไปงาน T-Shirt มาด้วย  จัดโดย fate radio   ที่ JJ mall เป็นงานที่ขายเสื้อของ

ศิลปิน และแสดงดนตรีสด  เป็นงานที่ดีมากๆเลยอ่ะ  แต่คนเยอะไปหน่อย กว่าจะเข้างานได้ แหะๆ แมนไม่มีตั๋วอ่า  ก็เลยต้อง

ซื้อตั๋วผีอ่ะ แพงอ่ะ ตั้ง 80 อ่ะ แต่ก็ซื้อ(แล้วบ่นไมวะ)  วันนี้ไม่รู้เปงไงเจอเพื่อนโดยไม่ได้นัดหมายตั้งสามคนแหนะ  คนแรกเจอ

นิกกี้(เพื่อนสมัยมัธยม)  คนที่สองเจอพลยอ(เพื่อนที่ฝึกงาน)  คนที่สามเจอบักโจ(เพื่อนมัธยมเช่นกาน)มากะแฟนนะมึง โหมี

แต่คนเค้าไปเปงคู่กาน  แต่เราไปคนเดียว มันแปลกมั้ย 

 

      ตอนแรกเข้างานไปแมนก็เดินวนหาเสื้อของวง พอเทรทก่อนเลย  หาพี่ปอย(นักร้องวงพอเทรท)ด้วย   ก็เดินๆไปก็หาไม่เจอ 

ก็เลยไปฟังเพลงที่เวทีก่อน  รอฟังพี่ปอยมาร้องเพลงอ่ะ  เบียดกัน สุดๆ จนแมนได้ไปด้านหน้าเลย  ฮาๆ  มีวงมากมายเลย 

มีทั้ง ญาลินดา, tatoo color  ,lamon,สควิด เอนิมอล , เสลอ และอื่นอีกมากมาย แต่ แมนรอวงเดียว ก็คือพอเทรท  รอๆๆๆ 

แมนก็ไม่เคยเห็นหน้าพี่ปอยอ่ะ  รู้แต่หน้าตี๋ๆ  ก็เดาไปเรื่อยๆ  ฮาๆ  ไม่ถูกสักคน 

 

      แล้วเวลา 20.30 พี่ปอยก็มาร้องเพลงให้ฟังกาน  พี่ปอยมาก็พูดเลยว่า "วันนี้เรามาอกหักกันนะครับ" โอโห โดนๆๆ  พี่ปอย

เริ่มร้องเพลงแรกด้วยเพลงขอดาว (เพลงที่แมนชอบมากเลย)  แล้วต่อด้วยเพลงวันที่หัวใจเคลื่อนไหว(เหมือนชีวิตจิงอ่ะ)  แต่ละ

เพลงของพี่ปอยจะแฝง  ด้วยความเสร้า เฮ้อออ ฟังแล้วเพราะมากๆเลย  แต่ก็เสร้าด้วย พี่ปอยร้องแค่สองเพลงเองอ่ะ  ความจิง

อยากฟัง  แค่คิดถึงเธอ(ฟังเพลงนี้แล้วคิดถึงใครบ้างคนจิง) กับ  โปรดปล่อยฉันไปด้วย(เพลงนี้ถ้าฟังแล้วต้องเสร้ามากแน่เลย

แต่ก็อยากฟัง) 

 

      พอพี่ปอยร้องเสร็จ  แมนก็ต้องหาทางไปขอลายเซ้นพี่ปอยอ่ะ  แมนก็ไปรอที่ประตูหลังเวทีเลย  รอนานพอสมควร  พี่ปอยก็ออก

มา  แมนก็เดินไปหาเลย  พี่ปอยคงตกใจเล็กน้อย  ก็ไปขอลายเซ้นพี่เค้าแล้วก็ให้พี่เค้าเขียนอะไรนิดหน่อย  พี่เค้าก็ให้ด้วย พี่เค้าคุย

เป็นกันเองดีอ่ะ  แมนก็คุยกะเค้านิดหน่อยเรื่องเพลงว่าเค้าแต่งได้ยังไง  อยากให้เค้าแต่งเพลงอย่างงี้ต่อไปอีก  เพลงเค้า เข้าถึงอารมณ์

มากๆเลย   เซ้นเสร้จแมนก็ขอบคุณพี่เค้า  นึกว่าจะไม่ได้แล้ว  ภารกิจวันนี้ก็สำเร็จ  อยากให้เพื่อนๆไปงาน T- shirt กันนะ  เพราะเป็น

งานที่ดีมากๆเลยอ่ะ  คราวหน้าจาไปอีกแน่ๆ